HasieraArgitalpenakEgoitza batean hauskortasun egoeran dagoen adinekoarengan ardaztutako arreta eredua

Egoitza batean hauskortasun egoeran dagoen adinekoarengan ardaztutako arreta eredua

  Urtea:
2012
 Profesionalak: Pura Díaz Veiga, Maria Isabel Genua Goena, Maria José Gárate Olazábal, Izaskun Iturrioz Arrechea, Gabriela Mondragón Olán, Marta Idiaquez Miramón, Ana Olaizola Pildain, Ane Gurruchaga Elicegui, Begoña Salaberria Trecu, Laura Aguirregomezcorta Madinabeitia, Idoia Larrumbide Simón, Josefa Rollán Sánchez, Marian Costa Casco, Maitane Gaztañaga, Javier Quintas, Eli Abad, Esther Rivas, Celia Atienza, Silvia Marcos, Idoia Cano, Ana Belén Egaña, Virginia Hernández, Rosa Ibargúren, Izaskun Cuartango Acha, Elena Urdaneta Artola

Oro har hedatutako iritzia da adinekoek kolektibo homogeneo samarra osatzen dutela, batez ere belaunaldi bakarrean kokatuta daudelako.

Uste hori dela eta, oso antzeko zaintzak planifikatzen dira baliabide batzuetan eta besteetan artatutako adinekoentzat. Alabaina, komunitate zientifikoak agerian utzi duen bezala, kolektibo horretan orotariko aurreikuspen eta beharrizanak daude.

Errealitate horrek are indar handiagoa hartu du azken urteotan, ikusirik adinekoen artean zer-nolako proportzio handiak behar duen arreta espezializatua, batez ere dementziak eragindako narriadura kognitiboa dela eta. Dementzia estadio bakoitzak arreta estrategia berezia behar du, ordea. Eta horri gehitzen badiogu pertsonen artean zer-nolako aniztasuna dagoen kultura, biografia eta euskarri soziofamiliarraren harira, goitik behera birplanteatu behar ditugu zaintzak nahiz zaintza horiek ematen dituzten ezagutzak eta konpetentziak.

Eredu horiek ez dira antzemandako beharrizanei erantzutera mugatu behar eta, aitzitik, arreta planak zehazteko eta gauzatzeko jardunean partaide bihurtu behar ditugu pertsonak. Asmoa, betiere, pertsona horiek oraindik mantentzen dituzten gaitasunak indartzea.