Arreta pertsonalizatzea doikuntza tekniko gisa aurkeztu ohi da — erantzuna pertsona bakoitzaren beharretara egokitzea —. Ez da, ordea, plano horretara mugatzen: gizarte-zerbitzuak egituratzen dituzten printzipioen, rolen eta antolaketa-formulen berrikuspena biltzen du, eta horien oinarriak giza eskubideen ikuspegira garamatza.
Ikuspegi horren arabera, artatutako pertsonak sistemak estaltzen dituen premien subjektu gisa pentsatzeari uzten diote, eta eskubideen subjektu gisa aitortzen dira.
